KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2010/31125 E., 2012/20766 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Ekim 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
293 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- Sanığın, şehir merkezinde ... adlı kişiyle kavga ettiği sırada, olaya müdahale etmek üzere gelen görevli polis memuru katılan ...'e, elinde bulunan bıçakla saldırarak "sen niye geldin ulan, ölümüne mi susadın, polissen gel al beni" dediği ve katılan ...'in telsiz ile anons ederek yardım istediği ve sanığın katılan ...’e kafa atarak etkili eylemde bulunduğu ve sanığın zor kullanılarak karakola götürüldüğü sırada tehdit niteliğinde sözler söyleyerek "hepinizin anasını bacısını sinkaf ederim " diyerek hakarette bulunduğu,
her iki mağdura hakaret suçunu tek bir eylemle işlemesi karşısında, sanık hakkında TCK nın 43/2. maddesi uyarınca "zincirleme suç" hükümlerinin uygulanması gerekirken, iki katılana da ayrı ayrı hakaret ettiği gerekçesiyle mağdur sayısınca suçun oluştuğu kabul edilerek, fazla ceza tayini,
2- Sanığın direnme eylemini birden fazla görevliye karşı işlemesi nedeniyle TCK’nın 43/2. maddesinin uygulanmaması,
3- Kabule göre de;
a) Kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımları düzenleyen TCK'nın 50/1-f maddesinde, gönüllü olmak koşuluyla kamuya yararlı bir işte çalıştırılmaya karar verilebileceği belirtilmesine rağmen, sanığın gönüllü olup olmadığı sorulmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,
b) Suç tarihine göre sabıka kaydı bulunmayan sanık hakkında talebi gözetilerek CMK'nın 231.maddesinde öngörülen yasal ölçütler tartışılıp değerlendirilmeden, yetersiz gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2010/31125, K. 2012/20766, 15 Ekim 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama