KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2010/31625 E., 2012/21329 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Ekim 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
304 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tiplerine uyduğu,
1- Görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükümde;
Sanığın birden fazla polis memuruna karşı tek fiille gerçekleştirdiği görevi yaptırmamak için direnme eylemi nedeniyle cezası TCK’nın 43/2. maddesi uyarınca artırılmamış ise de, karşı temyiz olmadığından bozmayı gerektirmediği,
Eleştiri dışında cezanın yasal bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından sanık ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
2- Hakaret suçuna ilişkin hüküm yönünden ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak,
Sanık hakkında hakaret suçundan hüküm kurulurken TCK’nın 43 ve 62. maddelerinin tatbikinde hesap hatası sonucu olarak 1 yıl 2 ay 17 gün yerine, 1 yıl 5 ay 2 gün hapis cezası belirlenerek sanık hakkında fazla cezaya hükmedilmesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2010/31625, K. 2012/21329, 18 Ekim 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama