KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2010/4277 E., 2012/7232 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Mart 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Kumar oynanması için yer ve imkan sağlama, suç delillerini gizleme
- Hüküm
- Hükümlülük
Karar Metni
267 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1)20.2.2007 tarihli tutanak içeriği ve tanıklar ... ve ...’ın anlatımlarında kahvehanedeki masalar üzerinde para, oyun kağıdı ve benzeri eşya ele geçirilemediğinin belirtilmesi karşısında, emniyet tarafından haklarında idari yaptırım kararı verilen ... , ..., ... ve ...’ın tanık sıfatıyla mahkemeye çağrılarak idari para cezalarını ödeyip ödemedikleri ve kahvehanede kumar oynayıp oynamadıklarının sorulması ve tüm kanıtlar birlikte değerlendirilmek suretiyle sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik soruşturma ve yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması,
2)Kabule göre;
a)5275 sayılı C.G.T.İ.H.Y’nın 108.maddesi uyarınca adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükümlerinde, TCY.nın 58.maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,
b)Taksitlendirilen adli para cezalarının, ödeme aralıkları belirlenmeyerek, TCY.nın 52/4. maddesi hükmüne uyulmaması,
c)Sanıklar ... ve ...’in suç delillerini gizleme eylemlerine ilişkin hükümlerden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCY.nın 7/2 maddesi uyarınca sanıklar yararına olan 5728 sayılı Yasanın 562.maddesinin 1.fıkrası ile CYY.nın 231/5 maddesinde öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve anılan yasanın 2.fıkrası ile de CYY.nın 231/14. maddesindeki soruşturması ve kovuşturulması şikayete bağlı suç olması koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması zorunluluğu,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2010/4277, K. 2012/7232, 28 Mart 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama