KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2010/4394 E., 2012/4160 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Şubat 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Görevi yaptırmamak için direnme, kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret, yaralama, hakaret
- Hüküm
- Hükümlülük
Karar Metni
265 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
A) Sanık ...'ün katılan ...'i yaralama ve hakaret eylemlerine ilişkin kararlarda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre hükmün temyiz edilemez olduğu,
Anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CYY.nın 317.maddesi uyarınca sanık ...'ün tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,
B) Sanık ...'ün görevi yaptırmamak için direnme ve sanıklar ... ve ...'ün kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret eylemlerine ilişkin hükümlere yönelik temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanık ...'un hastanede görevli polis memuru ...'a görevinden dolayı hakaret ettiğine ilişkin iddiayı doğrulayan kanıtların nelerden ibaret olduğu açıklanıp gösterilmeden, yetersiz gerekçeyle hükümlülük kararı verilmesi,
2-Sanık ...'ün görevi yaptırmamak için direnme ve kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret eylemlerine ilişkin 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCY.nın 7/2 madde ve fıkrası uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Yasanın 562.maddesinin 1.fıkrası ile CYY.nın 231/5 madde ve fıkrasında öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu 562.maddesinin 2.fıkrası ile de CYY.nın 231/14 madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması zorunluluğu,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2010/4394, K. 2012/4160, 29 Şubat 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama