Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2010/5033 K.2010/10788

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanık aşamalarda değişmeyen savunmasında, yakınan infaz koruma memurunun kendisine vurduğunu belirtmesi karşısında, olayın görgü tanıklarından bu husus sorularak sonucuna göre haksız kışkırtma hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2- Sanığın geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki etkileri gibi hususlar irdelenmeden, yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle TCY.nın 62. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3- 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 108. maddesi uyarınca denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevi, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverme ile ilgili kararı verecek olan mahkemeye ait olacağı gözetilmeden, 5237 sayılı TCY.nın 58/7. maddesi gereğince “ mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, denetimli serbestlik tedbirinin süresinin de belirlenmesi,

4- Kabule göre, görevliye hakaret suçunun görevi yaptırmamak için direnme eylemden bağımsız bir suç oluşturacağının gözetilmemesi,