KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2010/5479 E., 2012/9562 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Nisan 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Tehdit
- Hüküm
- Hükümlülük
Karar Metni
280 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, (sanıklar ... ve ...'un temyizlerinin olduğu gözetilerek) başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak ;
1-Sanık ...'ın "ben bu şahısları yaptıkları usulsüzlüklerden dolayı çeşitli makamlara şikayet ettim, müfettişler inceleme yaptılar, tayinleri çıktı" biçimindeki savunması karşısında ,sanığın savunmasına konu müfettiş incelemesinin yapılıp yapılmadığı araştırılarak sanığın hukuki durumunun buna göre belirlenmemesi,
2-08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCY.nın 7/2 madde ve fıkrası uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Yasanın 562.maddesinin I.fıkrası ile CYY.nın 231/5 madde ve fıkrasında öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu 562.maddesinin 2.fıkrası ile de CYY.nın 231/14 madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması karşısında, sanık ... hakkında mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması zorunluluğu,
3-Sanıkların eylemlerini birden fazla mağdura karşı gerçekleştirmesine karşın, TCY'nın 43/2 maddesinin uygulanmaması ,
4- Kabule göre de :
5237 sayılı TCK.nııı 53/1-(c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar , diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ve 53/l-a,b,d,e bentlerindeki hak yoksunlukları bakımından mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2010/5479, K. 2012/9562, 18 Nisan 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama