Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2010/5775 K.2012/9831

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Sanık ...'e yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Hukuksal tanı: Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve yasada öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükme etkileyecek oranda hukuka aykırılığa rastlanmamıştır.

Ancak;

Hakaret suçundan verilen hapis cezasından TCK'nın 62. maddesi gereği 1/6 indirim yapılırken 3 ay 26 gün yerine 4 ay hapis cezasına hükmedilerek sonuçta 2320 TL yerine fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanık ...'in temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de. Bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası, tebliğnameye uygun olarak, sonuç cezanın 2320 TL adli para cezası biçiminde DÜZELTİLMESİ ve başkaca yönleri yasaya uygun bulunan hüküm, bu bağlamda ONANMASI suretiyle CYY'nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına,

2- Sanık ...'in temyizinin incelemesinde;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a) Sanık hakkında TCK'nın 106. maddesinin 1. fıkrasının 1. cümlesi uygulanırken, bu cümlede adli para cezasına yer verilmediği halde adli para cezasına hükmolunması,

b)08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCY.nın 7/2 madde ve fıkrası uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Yasanın 562.maddesinin 1.fıkrası ile CYY.nın 231/5 madde ve fıkrasında öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu 562.maddesinin 2.fıkrası ile de CYY.nın 231/14 madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması karşısında, sanığın adli sicil kaydındaki erteli cezanın vaki olmamış sayılma koşulları da değerlendirilerek mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması zorunluluğu,