Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2010/740 K.2012/6298

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Sanık ...'ın temyiz isteğinin incelenmesinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yargılama ve olayın kanıtlanmasına ilişkin gerekçe: Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; böylece olaylara ilişkin sorunlarda gerekçenin yeterli bulunduğu.

Hukuksal tanı: Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tipine uyduğu.

Yaptırım: Eleştiri dışında cezanın yasal bağlamda uygulandığı.

Eleştiri: Sanığın, görevi yaptırmamak için direnme suçunu birden fazla kolluk görevlisine karşı gerçekleştirdiği anlaşılmasına karşın, uygulama koşulları bulunan 5237 sayılı TCY.nın 43/2. maddesi uygulanmamış ise de bu yasaya aykırılığın aleyhe temyiz olmadığından bozmayı gerektirmediği.

Anlaşıldığından sanık ...'ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA;

2- Sanık ...'ın temyiz isteğinin incelenmesine gelince:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a)08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCY.nın 7/2 madde ve fıkrası uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Yasanın 562.maddesinin 1.fıkrası ile CYY.nın 231/5 madde ve fıkrasında öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu

562.maddesinin 2.fıkrası ile de CYY.nın 231/14 madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması karşısında, sanığa ait adli sicil belgesindeki mahkumiyetin 765 sayılı TCY.nın 404/2 maddesi uyarınca verildiği ve bu maddenin 5237 sayılı TCY.da karşılığı olan 191. madde de denetimli serbestlik tedbirine uyulması halinde düşme kararı verilebileceği hususu da dikkate alınarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının tartışılması zorunluluğu;

b) Sanığın, görevi yaptırmamak için direnme suçunu birden fazla kolluk görevlisine karşı gerçekleştirdiği anlaşılmasına karşın cezasının 5237 sayılı TCY.nın 43/2. maddesi ile arlırılmaması.