Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2010/8130 K.2012/7157

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Karar başlığında suçun işlendiği yer ve zaman dilimi gösterilmeyerek ve karar mahkeme mührü ile de mühürlenmeyerek, CMK'nın 232. maddesi hükmüne uyulmaması,

2- Duruşmaya başlarken, CMK'nın 191/1. maddesi uyarınca, iddianamenin kabulü kararının okunmaması,

3- Sanığın, katılanı "sen benim dünyamı yıktın, ben de senin dünyanı yıkacağım" diyerek tehdit ettiğinin iddia ve kabul edilmesi karşısında, eylemin TCY'nın 106/1-2. cümlesinde düzenlenen sair tehdit suçunu oluşturup oluşturmadığı tartışılmadan hüküm kurulması,

4- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20.04.2004 gün ve 47-101 sayılı kararında açıklandığı üzere vekalet ücretinin katılan asil yerine, vekil lehine hükmolunması,

5- TCK'nın 53/l-(c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ve 53/1- a,b,d,e bentlerindeki hak yoksunlukları bakımından mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,