Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2010/9494 K.2012/8874

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanık ... hakkında yaralama suçundan kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre hüküm tarihi itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu, anlaşıldığından, 5320 saydı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca sanık ...'in tebliğnameye uygun olarak. TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE

2-) Sanık ... hakkında tehdit ve yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyize gelince,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak:

a-) Sanık hakkında tehdit suçundan hüküm kurulurken: Anayasanın 141/3. 5271 sayılı CYY'nın 34/1. 230/1 1412 sayılı CYY'nın 308/7. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının, sanıkları, mağdurları, Cumhuriyet Savcısını ve de herkesi inandıracak ve Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde olması, Yargıtayın gerekçelerde tutarlılık denetimini yapması ve bu açıdan gerekçelerde disiplin işlemini verine getirmesi için kararın dayandığı tüm verilerin, bu veriler konusunda mahkemenin ulaştığı sonuçların iddia savunma ve tanık anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin açık olarak gerekçeye yansıtılması, belirsiz, kapalı ve duraksamalı söylemlerden kaçınılması, suçun yasal öğeleri ve kabul edilen olayların gösterilmesi gerekirken, bu ilkelere uyulmadan yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması,

b-) 5237 sayılı TCY.nın 53/1 -(c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ve 53/1 - a,b,d,e bentlerindeki hak yoksunlukları bakımından mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,

c-) Sanık müdafiinin, sanık hakkında lehe olan yasa hükümlerinin uygulanmasına yönelik talebi karşısında, cezanın şahsileştirilmesi bakımından bu isteme yönelik olumlu ya da olumsuz herhangi bir karar verilmemesi,