KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2010/9882 E., 2012/8607 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Nisan 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Yasak silah taşıma, tehdit
- Hüküm
- Hükümlülük
Karar Metni
260 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre sanığın tekerrüre esas hükümlülüğüne ilişkin kesinleşme şerhli mahkeme karar örneğinin dosyada bulunduğu ve olayda TCY'nın 43. maddesinin uygulanma koşullarının bulunmadığı anlaşılarak yapılan incelemede ;
1- Sanığa yükletilen yasak silah taşıma ve mağdur ...'a yönelik tehdit eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; böylece olaylara ilişkin sorunlarda gerekçenin yeterli bulunduğu,
Hukuksal tanı: Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Yaptırım: Cezaların yasal bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından sanık ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
2- Sanığın, mağdur ...'e karşı tehdit suçuna ilişkin hükme yönelik temyize gelince,
Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir:
Ancak;
Tanıklar ... ile ...'ı sanığın mağdur ...'e silah doğrultup doğrultmadığı konusundaki anlatımları arasındaki çelişkinin giderilmesi, giderilemediği taktirde yöntemince tartışılıp hangi anlatıma hangi nedenle üstünlük tanındığı açıklanıp sonucuna göre sanığın hukuksal durumunun belirlenmesi gerekirken eksik incelemeyle hüküm kurulması,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2010/9882, K. 2012/8607, 10 Nisan 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama