Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2011/12085 K.2011/24779

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Y.C.G.K.'nun 12.6.2007 tarih ve 2006/297-2007/146 sayılı kararında "...Ceza Yargılamasının amacı, maddi gerçeğin ortaya çıkarılmasıdır. Bunun için başvurulan kanıtlama araçlarından biri de belgelerdir. Yargılama makamları, suç isnadı nedeniyle oluşan uyuşmazlığı çözümlerken, kendiliklerinden getirttikleri, ya da iddia ve savunma doğrultusunda sunulan belgelerin güvenilirliğini de denetlemek durumundadır. Güvenilirliğin denetlenebilmesi için, belgenin aslının, mümkün olmadığı takdirde de aslına uygunluğu yetkili makam veya kişilerce onanmış örnek ya da kopyalarının dosyaya konulması gereklidir..." denilerek hangi nitelikte belgelerin hükme dayanak alınabileceği açıklığa kavuşturulmuştur.

İncelenen dosyada, mahkemece Adana 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2005/47-2006/267 sayılı dosyasındaki belgelerin aslı veya onaylı örnekleri yerine fotokopilerinin hükme esas alınması,

2-Suçların içtima biçiminin ve 765 sayılı T.C.Y.'nın 71 veya 80. maddelerinden hangisinin uygulanması gerektiğinin saptanabilmesi açısından sanığın Cumhuriyet savcılığına verdiği 27.9.2004 tarihli şikayet dilekçesinin, Yargıtay denetimine olanak sağlayacak biçimde dosya içerisine konulması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Sanığın, 27.8.2002 tarihinde infaz edilen önceki hükümlülüğü nedeniyle 765 sayılı T.C.Y.'nın 81. maddesinin uygulama olanağının tartışılmaması,

4-Gerekçeli karardaki suç tarihinin yanlış yazılması,