KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2011/12355 E., 2013/14892 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Mayıs 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Tehdit
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
276 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Tanık ...'ın aşamalardaki, katılanın beyanları ile uyumlu anlatımlarında, olay günü sanığın katılan eşini, “Bu dükkanda seni barındırmayız, seni öldürürüz, kolunu-bacağını kırarız” diyerek tehdit ettiğini ifade etmesi karşısında, eylemin bu haliyle TCK'nın 106/1-1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçunu oluşturacağı dikkate alınarak, tanık anlatımları arasındaki çelişkilerin giderilmeye çalışılması, giderilemediği taktirde yöntemince irdelenip, hangi anlatıma hangi nedenle üstünlük tanındığı açıklanıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,
2- Kabule göre de;
a) Sabıkası bulunmayan sanığa verilen 1 ay hapis cezasının TCK'nın 50/3. maddesi uyarınca, aynı Kanunun 50/1. maddesindeki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi zorunluğuna uyulmaması,
b) Hükümden önce 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCK'nın 7/2 madde ve fıkrası uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile CMK'nın 231/5 madde ve fıkrasında öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu 562. maddesinin 2. fıkrası ile de CMK'nın 231/14 madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece sabıkasız olan sanık hakkında kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılmaması,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2011/12355, K. 2013/14892, 15 Mayıs 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama