Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2011/1258 K.2013/4579

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, gerekçeli kararda eylemin tehdit suçu olduğu kabul edilmesine karşın, uygulama maddesinin sehven “TCK'nın 86/2” olarak gösterilmesinin, mahallinde düzeltilebilir yazım yanılgısı olduğu, sanığa ait sosyal ve ekonomik durum araştırma yazısı duruşmada okunmamış ise de, mahkemece bu belge dikkate alınarak,

TCK'nın 50. maddesi kapsamında uygulama yapılması nedeniyle bu eksikliğin esasa etkili bir sonuç doğurmayacağı, sırf hukuki alacağın tahsil edilmemesi başlı başına haksız tahrik nedeni olmayıp, tanıkların beyanında müştekinin, sanığa olan borcunu, maddi sıkıntı nedeniyle ödeyemeyeceğini belirttiği, bunun dışında haksız tahrik nedeni olabilecek müştekiden sadır olan sanığın onur ve haysiyetine yönelik herhangi bir söylem ve eylem bulunmadığından, haksız tahrik hükmünün değerlendirilmesi gerektiği yönündeki tebliğname düşüncesine iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın yasal bağlamda uygulandığı,