Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2011/13207 K.2013/8370

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığa daha önce yapılan tebligatta posta memurunun "sarı hasan sokak no 6 kapalıçarşı Beyazıt" şeklinde tespit ettiği yeni adresinde tebligat yapıldığı, yoklukta verilen kararın gerekçesinin de bu adrese gönderilmesi gerekirken Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre eski adrese yapılan tebligatın hukuken geçersiz olduğu kabul edilerek mahkemenin, temyiz isteminin reddine dair kararı kaldırılarak işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, daha önce yanında çalışırken ayrılarak dükkanlarından birisinin karşısında yeni bir iş yerine ortak olarak çalışan katılana, zincirleme şekilde "Senin kapalı çarşıda çalışmana izin vermeyeceğim, seni vurur öldürürüm" diyerek tehdit etmekten ibaret eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 117/1. maddesinde tanımlanan iş ve çalışma hürriyetinin ihlali suçunu oluşturup oluşturmayacağının tartışılmaması,

2-TCK'nın 62. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının yasal bağlamda değerlendirilmesi gerekirken "başka artırım ve indirime yer olmadığına" şeklinde yetersiz gerekçeyle uygulanmamasına karar verilmesi,

3-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun, Dairemizce de benimsenen 03.02.2009 tarih ve 11-250/13 sayılı kararında da kabul edildiği gibi CMK'nın 231/6-c bendindeki zarar kavramının belirlenebilir, ölçülebilir, somut maddi zarar olup manevi nitelikteki zararı kapsamadığı gözetilmeden, mağdurun ne şekilde maddi nitelikte bir zararının olduğu da açıklanmadan, sanığın hukuksal durumunun, maddedeki diğer yasal ölçütlere göre değerlendirilmesi yerine " katılanın maddi ve manevi zararını karşılamadığı " şeklindeki yasal olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,