Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2011/13228 K.2012/17793

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın yediemin olarak kendisine bırakılan malları muhafaza ettiğini savunması karşısında, TCK’nın 289/1. maddesinde öngörülen teslim amacı dışında tasarrufta bulunulması durumunda suçun oluşacağı gözetilerek, sözkonusu hacizli malların teslim edildiği gibi usulüne uygun olarak muhafaza edilip edilmediğinin araştırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre;

a) TCK'nın 289/1. maddesi gereğince hüküm kurulurken hapis cezası ile birlikte adli para cezasına hükmedilmemesi,

b) Belirlenen cezanın, sanığın malın sahibi olması nedeniyle TCK’nın 289/1 (2.cümle) gereğince 1/2 oranında indirilmesi yerine aynı oranda artırım yapılarak sanığa fazla ceza tayin edilmesi,

c) Suç tarihi itibariyle kasıtlı bir suçtan mahkum olmadığı anlaşılan sanık hakkında kurulan hükümden önce 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCK’nın 7/2. madde ve fıkrası uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Yasanın 562. maddesinin 1. fıkrası ile CMK’nın 231/5. madde ve fıkrasında öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu 562' nci maddesinin 2'nci fıkrası ile de CMK’nın 231/14. madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının anılan Yasa maddesinin 6. fıkrasına 6008 sayılı Yasa ile eklenen cümle de dikkate alınarak tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,