Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2011/13252 K.2013/13502

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Anayasanın 141/3, CMK'nın 34 ve 230. maddelerine göre Yargıtay'ın gerekçelerle tutarlılık denetimini yapabilmesi için; kararın dayandığı tüm verilerin, bu veriler konusunda mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddianamenin, savunma ile mağdur ve tanık anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin, hangi anlatımın ne gerekçeyle diğerine üstün tutulduğunun açık olarak kurulacak hükmün gerekçesine yansıtılması ve mahkemece ulaşılan vicdani kanı sonucunda sanığın hangi eylemlerinin suç sayıldığı açıklandıktan sonra kabul edilen bu eylemlerin hukuki nitelendirilmesinin yapılması, cezada artırım ve indirim gerektiren nedenlerin yasal bağlamında tartışılması gerekirir.

Somut olayda; sanığa yüklenen ve sabit olduğu kabul edilen tehdit ve hakaret suçlarının ne şekilde oluştuğu, unsurlarının ne şekilde gerçekleştiği açıklanmadan, sanık hakkında CMK’nın 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilip verilmeyeceği değerlendirilmeden gerekçeli kararda sadece savunma ile mağdur ve tanık anlatımlarına yer verilerek, tüm dosya kapsamından atılı suçların işlendiği kabul edilerek, olayın oluşumu, ulaşılan kanaat, suç oluşturduğu sabit görülen eylem ve artırım/indirim, cezanın kişiselleştirilmesi nedenlerinden bahsedilmeksizin CMK'nın 34, 230. maddesine aykırı şekilde hükmün gerekçesiz bırakılması,

2-Kabule göre de ;

a- Mağdurun 23.07.2008 tarihinde şikâyetinden vazgeçtiğini bildirmesi karşısında; TCK’nın 73/6. maddesi gereğince sanıktan vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorularak, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, hakaret suçundan mahkûmiyet kararı verilmesi,

b-Hakaret suçunun hapis ve adli para cezası şeklinde seçenekli yaptırım içermesi, TCK’nın 50/2. maddesi gereğince de hapis ve adli para cezası şeklindeki seçenekli yaptırımlardan hapis cezasının tercih edilesi halinde cezanın adli para cezasına dönüştürülemeyeceği gözetilmeden, uygulamaya göre doğrudan gün adli para cezası verilmesi gerekirken, önce hapis cezası verilerek cezanın adli para cezasına dönüştürülmesi,