KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2011/13321 E., 2013/14277 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Mayıs 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Yaralama, tehdit
- Hüküm
- Mahkumiyet, beraat
Karar Metni
263 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1-Katılan sanıklar müdafıinin, 27.02.2009 tarihli süre tutum dilekçesinde hükmü sanık sıfatı ile ve müvekkilleri ..., ....ve ... yönünden temyiz ettiği, 28.08.2009 tarihli gerekçeli temyiz dilekçesinde ise müşteki sanık sıfatı ile ayrıca sanık ... yönünden de hükmü temyiz ettiği, müşteki sıfatı ile sanık ... yönünden temyiz isteminin, CMUK’nın 310. maddesindeki yasal süreden sonra gerçekleştiği, ...yönünden ise hükmün gerekçesine yönelmeyen temyiz isteminde hukuki yarar bulunmadığı,
Anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca müşteki sıfatı ile gerçekleşen temyiz istemi ile sanık ... ve sanık .... yönünden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,
2-Sanıklar ... ve ... hakkında yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyize gelince;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun, Dairemizce de benimsenen 03.02.2009 tarih ve 11- 250/13 sayılı kararında da kabul edildiği gibi CMK’nın 231/6-c bendindeki zarar kavramının belirlenebilir, ölçülebilir, somut (maddi) zarara ilişkin olup manevi nitelikteki zararı kapsamadığı gözetilmeden, mağdurun ne şekilde maddi nitelikte bir zararının olduğu da açıklanmadan, sanığın hukuksal durumunun, maddedeki diğer yasal ölçütlere göre değerlendirilmesi yerine “Karşı tarafın zararının giderilmemesi” şeklindeki kanuni olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2011/13321, K. 2013/14277, 13 Mayıs 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama