Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2011/1343 K.2013/6902

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Kararın gerekçe bölümünde; “savunmanın aksine, mağdurenin beyanına itibar edilerek, sanığın mağdureye karşı farklı tarihlerde birçok kez tehdit suçunu işlediği kabul edilmiştir” denilmesine karşın, hüküm fıkrası bölümünde; “sanığın eylemi birden fazla gerçekleştirdiği hususunda yeterli delil bulunmadığından TCK'nın 43. maddesi gereğince artırım yapılmasına yer olmadığına” karar verilerek çelişkiye ve gerekçesizliğe neden olunması,

2- Dairemizce de benimsenen YCGK'nın 03.02.2009 gün ve 08/250-09/13 sayılı kararında belirtildiği üzere. CMK'nın 231/6-c maddesindeki zarar kavramının yalnız basit bir araştırma ile belirlenebilecek maddi, somut ve belirlenebilir nitelikteki zararı kapsaması ve sanığa yükletilen tehdit suçundan dolayı maddi nitelikte bir zararın oluşmaması karşısında, CMK'nın 231/6. maddesi uyarınca, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak,

yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda bir değerlendirme yapılıp, sonucuna göre hükmün açıklanmasının geri bırakılmasıyla ilgili bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, "suçun işlenmesi ile oluşan zararın giderilmesi koşulu yerine gelmediği" biçimindeki kanuni ve yeterli olmayan gerekçeyle CMK'nın 231/5. maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,