KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2011/13460 E., 2012/22252 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Kasım 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Yaralama
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
281 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Katılanın aşamalarda aralarında sanıkların da bulunduğu 5-6 kişilik polis grubu tarafından tekme ve tokatla darp edilmesi ve itilmesi üzerine arkasında bulunan işyerinin camına değip sağ el bileğinin kesildiğini ileri sürmesine karşın, kendisine ait adli raporlarda sadece sağ el bileğinde kesi olduğunun belirtilip; vücudunda başkaca darp ve cebir izi olduğuna ilişkin bulgudan bahsedilmemesi karşısında, olayın başlangıç, gelişimi ve itme eyleminin kim tarafından yapıldığı hususlarının tespiti bakımından, bu husus irdelenerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, yetersiz ve yerinde olmayan gerekçeyle yazılı biçimde hüküm kurulması,
2-Kabule göre,
a- TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca hapis cezaları ertelenen sanıklar hakkında, kendi alt soyu üzerinde aynı maddenin 1-c bendinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanamayacağının gözetilmemesi,
b- TCK'nın 51/3. maddesi uyarınca, denetim süresinin alt sınırının mahkum olunan ceza süresinden az olamayacağı düşünülmeden, 1 yıl denetim süresi belirlenmesi,
c- Yaralama nedeniyle varsa katılanın uğradığı maddi zarar tespit edilerek, sanıklardan bu zararı giderip gidermeyecekleri sorulup; CMK'nın 231/6-b bendinde öngörülen sanıkların yeniden suç işleyip işlemeyeceklerine ilişkin ölçüt de irdelendikten sonra bir karar verilmesi gerekirken, anılan eksiklikler giderilmeden "zararın karşılanmaması" biçimindeki yasal ve yerinde olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2011/13460, K. 2012/22252, 1 Kasım 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama