KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2011/14336 E., 2013/13193 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Nisan 2013
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit, hakaret
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
258 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Tanıklara, tanıklık görevinin önemi ve sorumlulukları anlatılıp, uyarılarda bulunulmadan dinlenilmeleri suretiyle, CMK'nın 53. maddesine aykırı davranılması,
2- Hükme esas alınan tanık ... 'nin dinlendiği duruşma gününün önceden sanığa bildirilmeyerek CMK'nın 181/1.maddesine uyulmaması,
3- Tehdit suçundan kurulan hükümde “ suçun işleniş biçimi, sanığın şahsi, sosyal ve ekonomik durumu” gözönünde bulundurularak temel ceza alt sınırdan belirlenmesine karşın, bu kez, aynı gerekçelere dayanılarak hakaret suçundan teşdiden ceza uygulanmak suretiyle cezaların belirlenmesinde çelişkiye neden olunması,
4- Sanığa, hakaret suçundan tayin edilen doğrudan gün adli para cezasının, paraya çevrilmesi sırasında uygulanan Kanun maddesinin belirtilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesi hükmünün gözetilmemesi,
5- Sanığa yükletilen suçlarının mağdurunun istediği ya da mahkemece tespit edilmiş maddi nitelikte bir zararının olmaması ve CMK'nın 231. maddesinin 6/c fıkrasında belirtilen zarar kavramının, ölçülebilir, belirlenebilir (somut) maddi zarara ilişkin olması, manevi zararı kapsamaması karşısında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hususunun uygulama koşullarının, “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları” göz önünde bulundurularak değerlendirilmesi gerekirken, “müşteki zararı giderilmediğinden” biçiminde yasal olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2011/14336, K. 2013/13193, 30 Nisan 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama