KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2011/15602 E., 2013/13947 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Mayıs 2013
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suç
- Tehdit, hakaret
- Hüküm
- Beraat, mahkumiyet
Karar Metni
260 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1-22.03.2008 tarihli hakaret, tehdit eylemlerine ve yükletilen suçlara yönelik, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
2-Mahkumiyet hükümlerine yönelik temyize gelince;
Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
a-Hakaret ve tehdit suçlarından sonuç olarak adli para cezalarına hükmedilmesi karşısında, TCK'nın 125/1. maddesindeki seçenek yaptırımlardan doğrudan adli para cezasının tercih edilebileceği gözetilmeden, aynı Kanunun 50/2. maddesine aykırı olarak, hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi,
b-CMK'nın 231/6-c maddesinde belirtilen zarar kavramının, somut (maddi) zarara ilişkin olup manevi nitelikteki zararı kapsamaması ve "sanığın ileride bir daha suç işlemeyeceğine dair olumlu kanaat oluştuğu" gerekçesiyle kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan verilen cezaya ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakıldığının anlaşılması karşısında, sabıkası bulunmayan sanığa yükletilen tehdit ve hakaret suçlarının mağdurunun, ne şekilde maddi nitelikte zararı olduğu açıklanarak, sanığın hukuksal durumunun, maddedeki yasal ölçütlere göre değerlendirilmesi yerine, "Katılanın şikayetçi olması,
suçtan ötürü manevi zararının giderilmemesi ve tekrar suç işlemeyeceği hususunda kanaat hasıl olmadığı” şeklindeki kanuni olmayan ve birbiri ile çelişir gerekçelerle, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2011/15602, K. 2013/13947, 8 Mayıs 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama