KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2011/16452 E., 2012/32665 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Aralık 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
277 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret etme suçundan hüküm kurulurken uygulama maddesinin ''TCK'nın 125/3-a'' yerine ''TCK'nın 125/1'' maddesi olarak gösterilmesi,
2-Sanığa alt sınırdan ceza uygulanması ve cezanın ertelenme gerekçesi dikkate alındığında; sonuç ceza miktarına göre TCK'nın 51/3. maddesi uyarınca gerekçe gösterilmeden alt sınırdan uzaklaşılarak 2 yıl denetim süresi belirlenmesi,
3-Sanığın cezasından TCK'nın 62. maddesi uyarınca takdiri indirim yapılırken yanlış hesaplama sonucu sonuç hapis cezasının 1 yıl 2 ay 17 gün yerine 1 yıl 2 ay 5 gün olarak belirlenmesi,
4-5271 sayılı CMK'nın 231/6. maddesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması koşulunun gerçekleşmesi için, suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesinin gerektiği belirtilse de anılan maddenin 6/c fıkrasında belirtilen zarar kavramı, ölçülebilir, belirlenebilir (somut) maddi zarara ilişkin olup manevi nitelikteki zararı kapsamadığından,
sanığın kişilik özelliklerinin olumsuz olarak değerlendirilmesine dayanak oluşturan nedenlerin denetime imkan verecek biçimde gerekçelendirilmeden, sanığın eylemi sonucu dosyaya yansımış somut bir zarar olmadığı halde "suçtan oluşan zararın giderilmemiş oluşu" biçimindeki yasal olmayan ve yetersiz gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2011/16452, K. 2012/32665, 27 Aralık 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama