Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2011/16660 K.2013/14627

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Sanık ...'in hakaret suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ...’in tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B-Öbür hükümlere yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede ;

1-Sanık ...’e yükletilen çocuğun kaçırılması ve konut dokunulmazlığının ihlali, sanık ...’e yükletilen çocuğun kaçırılması ve konut dokunulmazlığının ihlali eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanıklar ... ve ...’in ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan hüküm yönünden başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, aralarında boşanma davası devam eden katılan ... Gezer’in velayetine bırakılan 4 yaşındaki çocuğunu kaçırması sırasında katılanı, “çocuğu verin yoksa sizi öldürürüm” diyerek tehdit etmiş ise de bu fiilin, çocuk kaçırma suçunun nitelikli unsuru olarak düzenlenip, TCK'nın 234/2. maddesinin de uygulanması nedeniyle, sanığın ayrıca tehdit suçundan cezalandırılamayacağının gözetilmemesi,