Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2011/17374 K.2013/23282

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Hakaret suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu,

Anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, sanık ... müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2- Tehdit suçundan kurulan hükmün temyizine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a-)Sanığın aşamalarda, katılanın kendisine husumet beslediğini ve kendisini sürekli arayarak tehdit ve hakaret ettiğini, aralarında husumet bulunduğunu, tahrik altında bunaldığı için mesajları çektiğini savunması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişimi üzerinde durularak, TCK’nın 29. maddesi gereğince haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

b-)Sanığa yükletilen tehdit suçundan dolayı maddi nitelikte bir zararın oluşmaması ve CMK'nın 231. maddesinin 6/c fıkrasında belirtilen zarar kavramı somut (maddi) zarara ilişkin olup, manevi nitelikteki zararı kapsamaması karşısında, CMK'nın 231/5. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulama şartlarının, “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları” göz önünde bulundurularak değerlendirilmesi gerekirken, “katılanın maddi manevi zararlarını tazmin etmediği” biçimindeki kanuni olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,