KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2011/1864 E., 2013/14243 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Mayıs 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Görevi kötüye kullanma
- Hüküm
- Beraat
Karar Metni
264 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
TCK'nın 6/1-c maddesi uyarınca kamu görevlisinin; "kamusal faaliyetin yürütülmesine atama veya seçilme yoluyla ya da herhangi bir surette sürekli, süreli veya geçici olarak katılan kişi" biçiminde tanımlanması ve Anayasanın 128/1. maddesindeki; "... kamu hizmetlerinin gerektirdiği asli ve sürekli görevler, memurlar ve diğer kamu görevlileri eliyle görülür" hükmü uyarınca, anılan 6/1. maddedeki "herhangi bir surette" ibaresinin doktrinde de belirtildiği üzere, "kamu hukuku usulüne göre iştirak" şeklinde anlaşılmasının gerekli bulunması karşısında, hizmet satın alınması yoluyla istihdam edilen şirket personelinin veya geçici ihtiyaçlar nedeniyle tümüyle özel hukuka tabi şekilde çalıştırılan geçici işçilerin kamu görevlisi sayılamayacağı gözetildiğinde;
Morgda çalıştırılan sanığın prematüre doğup 15 gün yaşadıktan sonra ölen katılanlara ait bebeğin kendisine tesliminden sonra ambulans şoförlerine zimmetsiz olarak teslim ederek yeri belli olmayacak şekilde kimsesizler mezarlığına gömülmesini sağlama biçimindeki eyleminde, sanığın görevinin gereklerine ve yasal yönteme aykırı davranıp davranmadığının belirlenmesi açısından, hangi mevzuat hükümlerine göre görev yaptığı araştırılıp, ölü sahiplerine bilgi verme yükümlülüğü bulunup bulunmadığı ve sahipsiz ölü geldiğinde nasıl davranması gerektiği hususları araştırılarak hukuki durumunun tayini gerekirken, eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçeyle beraat kararı verilmesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2011/1864, K. 2013/14243, 7 Mayıs 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama