Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2011/18903 K.2012/31534

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın kimlik bilgilerini kullandığı kardeşi ... adına yakalama ve gözaltına alma tutanağı, üst arama tutanağı ile adli rapor düzenlenmiş olması, nezarethaneye alındığında ailesine bilgi verilmek üzere telefonla evinin aranması üzerine babası ...'nin, Hakkı'nın İngiltere'de bulunduğunu, göz altına alınanın ... olduğunu söylemesinin ardından gerçek kimliğin ortaya çıkması, sanığın da doğru kimlik bilgilerini açıklamak zorunda kalmasının, soruşturma makamlarınca öğrenilen maddi gerçeğin zorunlu olarak ikrarı olup, maddenin aradığı anlamda iradi olarak iftiradan dönme şeklinde etkin pişmanlık sayılamayacağı anlaşılmakla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının bozma öneren düşüncesi benimsenmemiştir.

Sanığa yükletilen başkasına ait kimlik bilgilerinin kullanılması eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın yasal bağlamda uygulandığı,

Sanığın, yağma suçlamasıyla göz altına alınması üzerine kadeşinin kimlik bilgilerini kullanmaktan ibaret eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 268. maddesinde tanımlanan başkasına ait kimlik bilgilerinin kullanılması suçunu oluşturduğu, iftira suçuna ilişkin hükümlere göre ceza verilmesinin, suçu iftira suçu haline getirmediği gözetilmeden, suçun "başkasına ait kimlik bilgilerininin kullanılması" şeklinde adlandırılması yerine gerekçeli karar başlığında ve hüküm kısmında "iftira" şeklinde adlandırılmış ise de, bu hususun mahallinde düzeltilebileceği ve bozmayı gerektirmediği