Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2011/19452 K.2013/31726

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede: 1-Tehdit eylemine ve yükletilen suça yönelik O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 2-Kasten yaralama ve yaralamaya teşebbüs suçlarına ilişkin temyiz isteklerine gelince; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın trafikte yol verme meselesi nedeniyle diğer araç sürücüsü katılanla tartıştıkları sırada önce katılanı iterek yere düşürmesi, ardından da bıçağını çekip yaralamaya kalkışması sırasında araya girenlerin kendisini engellemesi biçiminde gerçekleştiği oluşa uygun olarak kabul edilen olayda, kasten yaralama maksadıyla icra edilen doğal ve tipe uygun davranışların bütünüyle hukuken tek bir hareket (fiil) teşkil ettiği ve bu durumda tamamlanmış fiilin teşebbüs halindeki fiile göre asliliği ilkesi gözetilerek,

tamamlanmış kasten basit yaralama suçu nedeniyle TCK'nın 86/2. maddesiyle hüküm kurulması ve fiilin bütünlüğü içerisinde silahın da kullanılması nedeniyle 61. madde uyarınca cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi yerine, yetersiz ve yerinde görülmeyen gerekçeyle eylem ikiye bölünerek tamamlanmış ve teşebbüs halinde kalmış iki yaralama suçundan ayrı ayrı mahkumiyet hükümleri kurulması,