KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2011/19751 E., 2013/15691 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Mayıs 2013
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit, yaralama
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
295 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Sanığın, diğer bir hastanede eşinin kanser tedavisinin yanlış yapılması sonucu felç geçirdiğinin söylenmesi nedeniyle, bu bilgiye inanarak, eşinin tedavisini yapan müştekiyle bu konuyu tartıştığına ilişkin savunması karşısında; haksız kışkırtma hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan hüküm kurulması,
2- Yaralama suçundan verilen adli para cezasının, TCK'nın 61/8. maddesi uyarınca gün karşılığı olarak belirlenip, artırım ve indirimlerin de bunun üzerinden yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,
3- CMK'nın 231/6-c maddesinde belirtilen zarar kavramının, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.02.2009 tarih ve 11-250/13 sayılı kararında da kabul edildiği gibi belirlenebilir, ölçülebilir, somut maddi zarara ilişkin olup manevi nitelikteki zararı kapsamaması ve tehdit suçunda maddi bir zarar olmaması karşısında, yaralama suçu nedeniyle müştekinin ne şekilde maddi nitelikte zararının olduğu mahkemece saptanıp, sanığa tespit edilen bu zararı giderip gidermeyeceği sorularak,
diğer koşulların da bulunması durumunda hükmün açıklanmasının geri bırakılması ile ilgili bir karar verilmesi gerekirken, belirtilen eksiklikler yerine getirilmeden ve denetime imkan verecek şekilde değerlendirme yapılmadan, “şartlar gerçekleşmediği ve atılı suça ilişkin şahsi zarar yanında kamu görevlisine karşı işlenmesi nedeni ile kamu zararının da giderilmediği” gerekçesiyle eksik inceleme sonucu hüküm kurulması,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2011/19751, K. 2013/15691, 22 Mayıs 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama