Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2011/20095 K.2012/30079

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Birden çok görevliye arkadaşı ile birlikte direnen sanık hakkında TCK'nın 43/2 ve 265/3. maddeleri uygulanmayarak eksik ceza verilmesi,

2-Dairemizce de benimsenen YCGK'nın 03.02.2009 gün ve 08/250-09/13 sayılı kararında belirtildiği üzere, CMK'nın 231/6-c maddesindeki zarar kavramının, yalnız basit bir araştırma ile belirlenebilecek maddi, somut ve belirlenebilir nitelikteki zararı içerdiği ve manevi zararı kapsamadığı gözetilerek,

suç tarihinde engel sabıkası bulunmayıp kişiliği olumlu bulunarak hakkında lehe hükümler uygulanan sanığa atılı görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarının katılanlara karşı doğrudan bir zarara yol açtığının kanıtlanmamış bulunması karşısında, CMK'nın 231/6-b bendinde düzenlenen yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususundaki ölçütün değerlendirilmesi gerekirken, "katılanların uğradığı manevi zararı gidermemesi" biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,