KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2011/23574 E., 2013/14532 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Mayıs 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit, yaralama, mala zarar verme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
384 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
A- Temyiz dilekçesinin süresi içinde verilmediği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca O Yer Cumhuriyet Savcılarının tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEKLERİNİN REDDİNE,
B- Suça sürüklenen çocuk velisinin temyizine gelince,
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Suça sürüklenen çocuğun savunması, tanık beyanları ve katılanın anlatımlarında, suça sürüklenen çocuğun elindeki baltayı yaralamak üzere katılana fırlatıp isabet ettirememesi üzerine tekrar baltayı alarak katılanı kovaladığının belirtilmesi karşısında eylemin bütün halinde yaralama suçuna teşebbüs mahiyetinde olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde tehdit suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,
2- Kabule göre de,
a- Adli sicil kaydına göre sabıkasız olan suça sürüklenen çocuğun, CMK'nın 231. maddesi uyarınca kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususundaki kanaate göre bir değerlendirme yapılması ve anılan hükmün uygulanmasına karar verilmesi durumunda, kurulacak hüküm fıkrasında 231/7. maddesindeki erteleme ve seçenek yaptırımlara çevirme yasağına uyulması gerekirken "seçenek yaptırıma çevrildiği " biçimindeki kanuni olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
b- Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan ve Resmi Gazetenin 18.04.2007 gün ve 26497 sayısında yayınlanan Denetimli Serbestlik ve Yardım Merkezleri ile Koruma Kurulları Yönetmeliğinin 38/3 maddesinde yer alan "Belirli yerler ve etkinlikler; sanık veya hükümlünün suç işlemesinde, suça yönelmesinde ya da zararlı alışkanlıklar edinmesinde veya bağımlılık yapan maddeler kullanmasında;
çevresel, psikolojik, sosyal veya ekonomik etkisi bulunan ya da sanık veya hükümlünün yeniden suç işlemesine yol açan etkenleri tetikleyecek yerler veya etkinliklerdir." hükmü karşısında, gitmekten yasaklanılan umuma açık yerlerin, ne suretle belirtilen yerler kapsamında değerlendirildiği ve hükmedilen seçenek yaptırımın, hangi nedenlerle sanığın işlediği suç ve kişisel durumuyla uyumlu olduğu açıklanıp gösterilmeden, sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının, TCK'nın 50/1-d maddesi uyarınca umuma açık yerlere gitmekten yasaklanması tedbirine çevrilmesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2011/23574, K. 2013/14532, 14 Mayıs 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama