Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2011/23749 K.2013/3147

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğiyle kabule göre yapılan incelemede, haczedilerek yediemine teslim edilen menkuller üzerinde tasarrufta bulunulması nedeniyle katılanın doğrudan doğruya zarar görmesi ve mahkemenin "sanığın katılan tarafın zararını karşılamadığından sanık hakkında CMK’nın 231.maddesinin uygulanmasına yer olmadığına” biçimindeki gerekçe karşısında, tebliğnamenin bu yöndeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş ve başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Bafra İcra Dairesinin 2006/1827 sayılı takip dosyasında, 28.02.2007 tarihinde borçlunun ikametinde haczedilen 35 tonga tütün balyasının köy muhtarı olan sanığa yediemin olarak bırakıldığı, alacaklı vekilinin 11.11.2007 tarihinde mahcuz mallar ile ilgili olarak satış talebinde bulunması üzerine,

alınan satış kararı uyarınca birinci satış günü olarak belirlenen 13.12.2007 tarihinde, hacizli menkulleri borçlu ...'ın bizzat satış mahallinde hazır ettiği ve yapılan birinci artırım neticesinde alıcı çıkmaması sebebiyle satışın ikinci satış gününe bırakılmasına karar verildiği ve 28.02.2007 tarihli tutanakla haczedilen menkullerin borçlu ...'a yediemin olarak teslim edildiği böylece sanığın yedieminlik görevinin sona erdiği gözetilmeden, yasal unsurları oluşmayan suçtan beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde hüküm kurulması,

2- Kabule göre, sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı üç aydan fazla hapis cezasına mahkum edilmemiş olması karşısında, ertelemeye yer olmadığına karar verilirken, bir daha suç işlemeyeceğine ilişkin kanaatin sanığın suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlığını irdeleyen gerekçeye dayandırılması gerekirken, “sanığın katılan tarafın zararını gidermemesi" biçimindeki yasal olmayan gerekçeyle TCK'nın 51. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,