Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2011/24293 K.2013/13412

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanık ... hakkında tehdit suçundan verilen mahkumiyet hükmünün temyizinde,

Sanığa gerekçeli kararın bizzat tebliğ edildiği, temyiz dilekçesini veren ve daha önce duruşmalara girmeyen sanık vekilinin bu dosya içinde vekaletnamesinin bulunmadığı ve verilen süreye rağmen vekaletname konulmadığı gibi temyiz dilekçesinin de süresi içinde verilmediği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ... müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-Sanıklar ... ve ... hakkında tehdit suçundan kurulan hükümlere yönelik temyizlere gelince,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık ...’ın diğer sanıklar ... ve ... ile birlikte katılanların dükkanına geldikleri, sanık ...’ın dükkana girerek katılanlarla konuştuğu sırada diğer sanıkların dışarıda bekledikleri, sanık ...’ın katılanlarla konuşmasının tartışmaya dönüştüğü ve katılanların polis çağırması üzerine sanığın katılanlara “Oğlum senin benimle ne derdin var, beni polise niye şikayet ettin, şikayet etsen ne olur, 15 yaşından beri bu işlerin içindeyim, devamlı girer çıkarım, şikayetini geri al” biçiminde sözler söylediğinin kabul edilmesi karşısında, olayın gelişimine göre sanık ... ile katılanlar arasındaki konuşmanın tartışmaya dönüşmesi,

sanıklar ... ve ...’ın aniden gelişen olay sırasında dışarıda beklemek dışında katılanlara yönelik herhangi bir söz ve eylemlerinin bulunmaması nedeniyle sanıklar arasında eylem ve amaç birliğinden söz edilemeyeceği ve buna göre sanıklar ... ve ...'ın eylemlerinin tehdit suçunu oluşturmadığı, sanık ...’ın eyleminin de TCK’nın 106/1. maddesinin 2. cümlesine uyan sair tehdit suçuna uyduğu gözetilmeden, yasal ve yerinde olmayan gerekçe ile yazılı biçimde hükümler kurulması,