KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2011/5863 E., 2013/3636 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Şubat 2013
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Hakaret, tehdit, yaralama
- Hüküm
- Beraat, mahkumiyet
Karar Metni
264 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:
1-Sanığın katılanlara yönelik tehdit ve katılan ...'ye yönelik yaralama eylemlerine ve yükletilen suçlara yönelik katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
2-Hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;
Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
a-Sanığın katılan ...'na ve ...’ye yönelik sözlerini katılan ...'nin odasında söylediğinin anlaşılması karşında; aleniyet unsurunun oluşmadığı gözetilmeden, hükmolunan cezaların TCK'nın 125/4 madde ve fıkrası uyarınca artırılması suretiyle fazla ceza belirlenmesi,
b-Sanığın sabıkasız olduğunun anlaşılması, kişiliği ile mahkemedeki hal ve tavrı olumlu değerlendirilerek takdiri indirim uygulanması, hakaret suçunda giderilmesi gereken ölçülebilir, belirlenebilir (somut) maddi bir zarar oluşmaması ve manevi zararın ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına engel teşkil etmemesi,
gözetilerek 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCK'nın 7/2. madde ve fıkrası uyarınca sanıklar yararına olan 5728 sayılı Yasanın 562. maddesinin 1.fıkrası ile CMK'nın 231/5. maddesinde öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve anılan Yasa maddesinin 2.fıkrası ile de CMK'nın 231/14. maddesindeki suçun soruşturulması ve kavuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması zorunluluğu,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2011/5863, K. 2013/3636, 11 Şubat 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama