Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2011/7456 K.2012/30594

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Anayasa'nın 141/3, 5271 sayılı CMK'nın 34/1, 230/1-c, 1412 sayılı CMK'nın 308/7. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının, sanıkları, mağdurları, Cumhuriyet savcısını ve de herkesi inandıracak ve Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde olması, Yargıtay’ın gerekçelerde tutarlılık denetimini yapması ve bu açıdan gerekçelerde disiplin işlemini yerine getirmesi için kararın dayandığı tüm verilerin, bu veriler konusunda mahkemenin ulaştığı sonuçların iddia savunma ve tanık anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin açık olarak gerekçeye yansıtılması, bu suretle dava konusu eylemin oluşup oluşmadığı,

oluşmuş ise suç olarak tanımlanıp tanımlanmayacağı, ya da kanıtların mahkumiyete yeterli olup olmadığı hususundaki mahkeme kabulünün duraksamaya yol açmayacak biçimde kararda gösterilmesi gerekirken, bu ilkelere uyulmadan gerekçeden yoksun şekilde kararı verilmesi,

2-Kabule göre de;

a)Görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturan cebir veya tehdit niteliğindeki eylemlerle hakareti oluşturan sözlerin nelerden ibaret olduğu açıklanıp tartışılmadan, CMK'nın 230/1. maddesine aykırı şekilde soyut olarak "...katılana hakaret ettiği ve direndiği..." denilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

b)5237 sayılı TCK'nın 125. maddesinin hapis ve adli para cezası şeklinde seçenekli yaptırım içermesi ve aynı Kanunun 50/2. maddesinde suç tanımında hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde, hapis cezasına hükmedilmişse; bu cezanın artık adli para cezasına çevrilmeyeceğinin öngörülmesine karşın, sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi,

c)Sanık hakkında sonuç cezanın adli para cezası olarak belirlenmesi karşısında, TCK'nın 58. maddesinin uygulanmayacağının gözetilmemesi,