Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2012/10254 K.2013/21649

TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 125

CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 232

"İçtihat Metni"Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanığın huzurunda verilen hükümde CMK'nın 232/6. maddesine aykırı olarak yasa yoluna başvuru tarihinin “tebliğ veya tefhimden” itibaren başlayacağı belirtilerek yanıltıcı ibare kullanılması nedeniyle bildirim hukuken geçersiz ve temyiz isteğinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir.

Kamu görevlileri veya sivil vatandaşa yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref, ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir.

Önce dava dosyasından oğlu aracılığıyla suret alma istemi sonra da telefonla görüşme talebi reddedilen sanığın mahkeme kalemine gelerek Trabzon 2. Sulh Hukuk Mahkemesi yazı işleri müdürü olan mağdura yönelik söylediği “benim işimi kim yapmadı, sizin gibiler yüzünden bu hale geldik, nezaketsiz, sen kimsin ki benimle telefonla konuşmazsın” şeklindeki ifadeleri bir bütün olarak değerlendirildiğinde, sanığın mağdura yönelttiği sözlerin, mağdurun onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, ağır eleştiri niteliğinde olduğu ve hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden,

kanuni olmayan ve yerinde görülmeyen gerekçe ile mahkumiyet kararı verilmesi,