Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2012/1176 K.2013/16912

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Sanığın eylemini birden fazla kamu görevlisine yönelik gerçekleştirmesi karşısında, TCK'nın 43. maddesi uygulanmamış ise de, karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı ve tekerrüre esas olan hüküm kararda gösterilmemiş ise de, TCK'nın 58. maddesinin uygulanması sırasında 5275 sayılı Kanun'un 108/2. madde uyarınca bu hususun infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı bulunduğundan bozmayı gerektirmediği,

Cezanın eleştiri dışında kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık ...'ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2-Hakaret suçuna ilişkin hükümlere yönelik temyize gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir,

Ancak;

a-Sanığın, hakaret eylemini, birden fazla görevliye karşı tek bir fiille gerçekleştirmesi karşısında, cezanın TCK'nın 43/1-2. madde ve fıkrası ile artırılması yerine, katılan sayısınca cezaya hükmedilmesi,

b-Hakaret suçundan hüküm kurulurken, seçimlik cezalardan tercih edilen hapis cezasının TCK'nın 50/3. maddesindeki zorunluluk da gözetilerek, para cezası dışındaki seçenek yaptırımlara çevrilmesi gerekirken, hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi suretiyle aynı Kanun maddesinin ikinci fıkrası hükmüne davranılması,

c-Tekerrüre esas olan hükmün kararda gösterilmemesi,