KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2012/11830 E., 2013/26929 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 31 Ekim 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Mala zarar verme, tehdit
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
260 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
A-)Sanıklar ... ve ...'a yükletilen tehdit eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından sanıklar ... ve ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
B-) Sanıklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyize gelince;
Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-TCK' nın 151/1. maddesi kapsamındaki mala zarar verme suçunun şikayete bağlı olması ve müşteki ... ...'in 15.05.2009 tarihli dilekçede şikayetinden vazgeçtiğini bildirmesi nedeniyle sanıklar lehine CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca düşme yerine kanuni olmayan gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,
2- İştirak halinde işlenen suçlarda, her sanığın sebebiyet verdiği yargılama giderinin saptanıp her sanık için ayrı ayrı hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden “yargılama giderlerinin sanıklardan tahsiline” karar verilmek suretiyle CMK'nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2012/11830, K. 2013/26929, 31 Ekim 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama