KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2012/11988 E., 2012/21636 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Ekim 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Özel hayatın gizliliğini ihlal
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
265 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezası ertelenen sanık hakkında 1 yıl denetim süresi belirlenerek TCK'nın 51/3 madde ve fıkrasına aykırı davranılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış ve başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-İfşa edildiği iddia edilen görüntülerin bulunduğu CD'ler incelenmeden, içeriği denetime elverişli biçimde tespit edilmeden ve görüntülerin gönderildiği kişilerin tanık sıfatıyla ifadeleri alınıp, CD'deki görüntülerin içeriği hakkında bilgi sahibi olup olmadıkları sorulmadan eksik soruşturma ile hüküm kurulması,
2-Sanığın sabıkasız olduğu ve yeniden suç işlemeyeceği kanaatine varılarak hükmolunan hapis cezasının ertelendiğinin anlaşılması, özel hayatın gizliliğini ihlal suçunda giderilmesi gereken ölçülebilir, belirlenebilir (somut) maddi bir zarar oluşmaması ve manevi zararın ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına engel teşkil etmemesi karşısında, "katılanın şikayetinin devam etmesi ve manevi zararının oluşma ihtimalinin kuvvetle muhtemel olması ve hal itibarı ile giderilmediği" biçimindeki yasal olmayan gerekçe ile CMK'nın 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
3-Kabule göre de;
TCK'nın 53/1-(c) bendinde yer alan hak yoksunluklarının, TCK'nın 53/3 madde ve fıkrası uyarınca sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından uygulanmayacağının, diğer kişiler üzerinde uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2012/11988, K. 2012/21636, 30 Ekim 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama