Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2012/12595 K.2012/31632

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A) Sanıklar ... ve ... hakkında yaralama suçlarından, verilen kararda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarihi itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca, sanıklar ... ve ... müdafilerinin TEMYİZ İSTEKLERİNİN REDDİNE,

B) Diğer suçlara yönelik temyize gelince;

Müşteki sanıklar ..., ..., ... ve ...'un suçtan zarar görmesi olasılığına karşı, katılma isteklerinin kabul edilmesi gerekirken bu istekleri, ilk derece mahkemesince karara bağlanmamış ise de, CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca kamu davasına katılanlar, Av. ...'ın katılan sanıklar ... ve ... müdafii, Av. ...'ın katılan sanıklar ... ve ... müdafii olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

1- Sanıklar ..., ..., ... ve ...'un eylemlerine, yükletilen suçlara ve ceza verilmesine yer olmadığı kararına yönelik sanıklar ... ve ... müdafii ile sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2- Sanıklar ... ve ... hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükümlerle ilgili olarak, ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a) Sanıların karşılıklı tahrik oluşturabilecek eylemlerinin saptanması, haksız davranışların öncelik sonralık durumu, etki-tepki biçiminde gelişip gelişmedikleri, ağırlık düzey ve derecelerine göre denge bulunup bulunmadığı değerlendirilerek, sonucuna göre sanıklar lehine TCK'nın 29. maddesindeki haksız tahrik hükümlerinin uygulanma olanağının tartışılmaması,

b) Hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi karşısında, TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmolunamayacağının gözetilmemesi,

c) Konut dokunulmazlığını ihlal suçunu birlikte işleyen sanıklar hakkında, TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanma olanağının tartışılmaması,

d) TCK'nın 52/4. maddesinin uygulanması sırasında, para cezası taksitlendirilirken infazda duraksamaya yol açacak şekilde taksit aralığının gösterilmemesi,

e) Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCK'nın 7/2 madde ve fıkrası uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Yasanın 562. maddesinin l.fıkrası ile CMK'nın 231/5. madde ve fıkrasında öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu 562. maddesinin 2. fıkrası ile de CMK'nın 231/14. madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması zorunluluğu,