KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2012/12895 E., 2012/24584 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Kasım 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- İmar kirliliğine neden olma
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
262 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Sanığın, 11.06.2009 tarihli savunmasında çardak yaptığını beyan etmesi, inşaat fotoğrafı ile temel üzerine saç profil halindeki etrafı açık yapının 3194 sayılı İmar Kanununun 5. maddesinde belirtilen bina tanımı içerisinde yer alıp almadığı konusunda bilirkişiden rapor alınıp değerlendirilmesi gerekirken, eksik araştırma ile hükümlülük kararı verilmesi,
2- CMK'nın 238/3. maddesine aykırı olarak, müştekinin katılma talebine karşı 11/06/2009 tarihli oturumda hazır olan sanığın düşüncesi alınmadan müştekinin davaya katılmasına karar verilmesi,
3- Şikayetçi olduğunu bildiren müşteki Menderes Belediye Başkanlığı vekilinin vekaletnamesi veya yetki belgesi bulunup bulunmadığı araştırılmadan, katılma kararı verilerek vekalet ücretine hükmedilmesi,
4- Kabule göre;
Sanığa atılı kendisine ait taşınmaz üzerinde ruhsatsız inşaat yapmak suretiyle imar kirliliğine neden olma suçunun kişilere ve kamu idaresine karşı doğrudan bir zarara yol açtığının kanıtlanmamış bulunması ve ruhsatsız yapının eski hale getirilmesinin ise ancak TCK'nın 184/5. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması bakımından gözetilebilmesi karşısında, CMK'nın 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanma koşullarının bu doğrultuda değerlendirilmesi gerekirken, yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle CMK'nın 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmaması,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2012/12895, K. 2012/24584, 12 Kasım 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama