Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2012/12902 K.2014/1885

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın görevliye hakaret suçunu aleni yer olan cadde üzerinde işlemesi nedeniyle TCK'nın 125/4. maddesi uyarınca cezasında artırım yapılmaması,

2-Sanığın daha önce 3 aydan fazla hapis cezasına mahkum edilmemiş olmasına karşın, ''TCK'nın 51/1-a madde ve fıkrası gereğince sanığın tekerüre esas mahkumiyetinin bulunduğu'' biçimindeki kanuni olmayan gerekçeyle erteleme hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3-Sanığın adli sicil kaydında bulunan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı kesinleşmiş mahkumiyet hükmü niteliğinde olmadığından tekerrüre esas teşkil etmeyeceğinin düşünülmemesi,

4-5237 sayılı TCK'nın 53/1-(c) maddesinde yer alan hak yoksunluğunun süresi ve kapsamı açısından anılan Kanun maddesinin 3. fıkrası hükmünün gözetilmemesi,

5-Kabule göre de, 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesi gözetilerek, en ağır hapis cezasına ilişkin hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, iki ayrı kararın tekerrüre esas alınması,

Kanuna aykırı ve sanık D.. C..'un temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 23/01/2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Sanık aleyhine temyiz olmaması ve diğer bozma nedenlerine göre ceza miktarını etkileyebilecek bir değerlendirme yapılmayacağından, TCY'nin 125 nci maddesinin 4 ncü fıkrasının uygulanması gerektiğinden eleştiriyle yetinilmesi yerine, bu konuda da bozma kararına ilişkin (1) nolu düşünceye iştirak edilmemiştir.