KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2012/13567 E., 2014/1144 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Ocak 2014
- Tebliğname No
- 4 - 2010/116462
- Mahkemesi
- Bitlis Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 07/10/2009
- Numarası
- 2009/502 (E) ve 2009/634 (K
- Suçlar
- Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret
Karar Metni
270 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sadece sanık tarafından temyiz edilen bozma ilamından önceki hükümde, görevi yaptırmamak için direnme suçundan dolayı verilen hapis cezası ertelenmesine karşın, bozma kararından sonra aleyhe hüküm kurulamayacağı gözetilmeden, erteleme hükümleri uygulanmayarak 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesine aykırı davranılması,
2-Sanığın, hakaret suçunu alenen işlemesine karşın, TCK’nın 125/4 ve birden fazla polis memuruna karşı gerçekleştirdiği görevi yaptırmamak için direnme suçu nedeniyle, aynı Kanunun 43/2. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
3-Sanığın sabıkasız olduğunun anlaşılması, yeniden suç işlemeyeceği kanaatine varılarak hakaret suçundan verilen hapis cezasının ertelenmesi, görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarından dolayı somut (maddi) bir zarar oluşmaması ve manevi zararın ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına engel teşkil etmemesi karşısında, bozma ilamından önce sanığın, yargılama sürecindeki tutum ve davranışları, pişmanlığı ve geçmişi, takdiri indirim ve erteleme hükümleri uygulanırken olumlu değerlendirilmesine karşın, daha sonra bu gerekçeyle çelişki oluşturacak şekilde ve müştekilerin zararını gidermediği biçimindeki kanuni olmayan gerekçelerle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2012/13567, K. 2014/1144, 20 Ocak 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama