Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2012/17247 K.2014/23490

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre kasıtlı suçtan mahkumiyetleri bulunan sanık hakkında, CMK'nın 231/5. maddesinin uygulanamayacağı belirlenerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Olay günü sanığın, kendisi ile buluşma istemeyen eski bayan arkadaşı olan mağduru telefonla arayarak, ayağından vurmakla tehdit ettikten kısa bir süre sonra, mağdurun evinin önüne gelerek, silahla birkaç el havaya ateş etmesinden ibaret eylemin, bir bütün olarak, TCK'nın 106/2-a maddesine uyan silahla tehdit ve aynı Kanunun 170/l.c maddesinde düzenlenen, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarını oluşturduğu, aynı Kanunun 44. maddesi uyarınca, sadece en ağır cezayı gerektiren tehdit suçundan hükümlülük kararı verilmesi gerekirken, yerinde görülmeyen ve kanuni olmayan gerekçeyle, aynı Kanunun 170/1-c maddesi gereğince mahkumiyet hükmü kurulması,

2-Yapılan aramada sanıktan, hem sustalı bıçak hem de 11 adet mermi elde edilmesi karşısında, TCK'nın 44. maddesi uyarınca, sadece en ağır cezayı gerektiren, 6136 sayılı Kanunun 15/1. maddesi gereğince hükümlülük kararı verilmesi gerekirken, ayrıca aynı Kanunun 13/son maddesiyle hüküm kurularak sanığa fazla ceza verilmesi,

3-6136 sayılı Kanunun 13/son ve 15/1. maddelerinde, hapis cezaları yanında para cezaları da öngörülmesine karşın, sadece hapis cezaları uygulanarak, sanık hakkında eksik ceza tayın edilmesi edilmesi,

4-Adli sicil kaydındaki hükümlülüğü nedeniyle koşulları bulunmasına karşın, sanık hakkında TCK’nın 58. maddesinin uygulanmaması,