Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2012/17371 K.2013/33214

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanıklar müdafiinin duruşma isteminin cezaların miktarı itibariyle CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddine karar verilerek ve sanıklar ... ile ... hakkında ...'a yönelik yaralama suçundan kamu davası açılmış olması karşısında, hüküm kurulmamış ise de, zamanaşımı içerisinde karar verilebileceği olanaklı görülerek yapılan incelemede:

1-Sanık ...'a yükletilen katılanlar ... ve ...'a yönelik yaralama, katılan ...'a yönelik hakaret, sanık ...'a yükletilen katılanlar ..., ... ve ...'a yönelik yaralama, sanıklar ... ve ...'e yükletilen katılanlar ... ve ...'a yönelik yaralama, eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanıklar ..., ..., ... ve ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik yaralama suçuna yönelik temyize gelince,

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Parke taşı ile vuran kişinin ... olduğunun kabul edilmesi, katılan ...'ın mahkemede alınan ifadesinde kafasına parke ile vuran'ın Hanife ve kocası Adem olduğunu beyan etmesi karşısında, sanık ...'ın ...'un silahla yaralama eylemine ne şekilde doğrudan iştirak iradesi bulunduğu açıklanmadan, yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması,