Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2012/18793 K.2013/2377

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 184/1. maddesinde yapı ruhsatiyesi alınmadan veya ruhsata aykırı olarak bina yapan veya yaptıran kişinin eyleminin suç sayılması, 3194 sayılı Kanunun 5. maddesinin "Bina; kendi başına kullanılabilen, üstü örtülü ve insanların içine girebilecekleri ve insanların oturma, çalışma, eğlenme veya dinlenmelerine veya ibadet etmelerine yarıyan, havvanların ve eşyaların korunmasına yarayan yapılardır" şeklinde düzenlenmesi ve tutanağa göre suça konu bina girişine 4.30-12.40 metre genişliğinde ve 3.10 metre yüksekliğinde duvar yapıldığının belirtilmesi karşısında,

keşif ve bilirkişi marifetiyle yapının niteliği tespit edilerek ve eylemin TCK'nın 184/1. maddesinde öngörülen ruhsatsız veya ruhsata aykırı bina yapma suretiyle imar kirliliğine neden olma suçunu mu oluşturduğu yoksa 3194 sayılı Kanunun 32 ve 42. maddeleri kapsamında, idari yaptırıma mı tabi olduğunun belirlenmesi ve yapının bina vasfında olduğu saptandığı takdirde inşa (suç) tarihi de araştırılarak hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Kabule göre de;

a)TCK'nın 184/5. maddesinde yer alan "kişinin ruhsatsız ya da ruhsata aykırı olarak yaptığı veya yaptırdığı binayı imar planına ve ruhsatına uygun hale getirmesi halinde, birinci ve ikinci fıkra hükümleri gereğince kamu davası açılmaz, açılmış olan kamu davası düşer, mahkum olunan ceza bütün sonuçlarıyla ortadan kalkar" biçimindeki düzenleme ve sanık müdafii tarafından sunulan 31/10/2012 havale tarihli dilekçede imara aykırı yerlerin ilgilisi tarafından yıkıldığının belirtilmesi ve buna ilişkin belediye yazısının da eklenmesi karşısında, TCK'nın 184/5. maddesinin uygulama olanağının tartışılması zorunluluğu,

b)TCK'nın 58. maddesindeki tekerrür hükümlerinin dikkate alınmaması,