Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2012/21802 K.2013/29976

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığa yükletilen yasak silah taşıma eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık ...'ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2-Tehdit suçundan kurulan hükümlere yönelik temyize gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Mahkemece sanığın sabıkalı oluşu ve yeniden suç işlemeyeceği hususunda olumlu kanaat oluşmaması nedeniyle CMK'nın 231. maddesinin uygulanmaması ve sabıkalı olan sanık hakkında TCK'nın 62. maddesinin takdiren uygulanmamasında Kanuna muhalefet bulunmaması karşısında, mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamenin bu konudaki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir

Ancak;

1-Sanığın, birden fazla mağdura karşı tabancayı doğrultarak “155'i arayanı vururum” diyerek tek bir fiile tehdit ettiğinin kabul edilmesi karşısında, TCK’nın 43/2. maddesi ile cezasının artırılması gerekirken, iki ayrı suçtan hüküm kurulmak suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

2-Sanığın, ticari taksi sürücüsü olan müşteki ...'ın, kendisine küfür ettiğini ve her iki müştekinin, birlikte üzerine yürüyerek darp etmeye çalıştıklarını savunması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi üzerinde durulup, TCK’nın 29. maddesindeki haksız tahrik hükmünün uygulanma olanağının tartışılmaması,