Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2012/24830 K.2013/33647

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Katılan sanık ... ... müdafiinin, sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığına dair karara yönelik temyizinde;

TCK'nın 129/3. maddesi uyarınca hakaretin karşılıklı olması nedeniyle sanık hakkında ceza vermekten vazgeçilmesi halinde, CMK'nın 223/4. maddesi gereğince “ceza verilmesine yer olmadığına” karar verilmesi gerekirken “ ceza vermekten vazgeçilmesine” karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan sanık ... ... müdafiinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak, sanık hakkında hakaretin karşılıklı olması nedeniyle TCK'nın 129/3. maddesi gereğince ceza vermekten vazgeçilmesine" ibaresi hükümden çıkartılarak yerine CMK'nın 223/4.maddesi gereğince “ceza verilmesine yer olmadığına” ibaresi eklenerek DÜZELTİLMESİ ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükümlerin, bu bağlamda ONANMASINA,

2-Sanık ... ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Haksız olan taraf ile ilk hakaret eylemini gerçekleştirenin kim olduğunun tespit edilememesi nedeniyle hakaret suçunun karşılıklı olduğu kabul edilerek TCK'nın 129/3. maddesinin uygulanmasına karşın, bu eylemlerden sonra işlenen kasten yaralama suçu yönünden TCK'nın 29. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,