KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2012/26219 E., 2014/10545 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Nisan 2014
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Hakaret, tehdit
- Hükümler
- Mahkumiyet, beraat
Karar Metni
298 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçeli kararda sanık ...'nin adına yanlış yazılmasının mahalline düzeltilebilir maddi hata olduğunu kabul edilerek yapılan incelemede;
1-Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından, O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık ...'nin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
2-Hakaret eyleminden kurulan hükümde ise;
Mağdurun yargılama aşamasında sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçmesi karşısında, TCK'nın 73/4, CMK'nın 223/8. madde ve fıkraları uyarınca, hakaret suçundan açılan kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerekirken, CMK'nın 223/2-e madde ve fıkrası uyarınca sanığın beraatine karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak, hakaret suçundan sanığın beraatine dair kısmın hüküm fıkrasından çıkarılması,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2012/26219, K. 2014/10545, 2 Nisan 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama