Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2012/28131 K.2013/19818

Tehdit suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda mahkumiyetine dair, Alanya 2. Sulh Ceza Mahkemesince verilen 23/03/2007 tarih ve 2007/62 esas, 2007/299 karar sayılı hükmün sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 14.12.2011 gün ve 2009/25698 esas, 2011/24163 sayılı kararıyla; "Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCY.nın 7/2 madde ve fıkrası uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Yasanın 562.maddesinin 1.fıkrası ile CYY.nm 231/5 madde ve fıkrasında öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu 562.maddesinin 2.fıkrası ile de CYY.nın 231/14 madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması karşısında, taksirli suçlardan verilen mahkumiyetlerin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel olmayacağı ayrıca sanığın adli sicil kaydında yer alan yaralama suçuna ilişkin ilamlar getirtilerek,

karar ceza kararnamesi ile verilmişse, bu hükümlülüğün hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesine yasal engel oluşturmayacağı gözetilerek mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ... ve müdafiinin temyiz nedeni yerinde görülerek tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA," karar verilmiştir.

I- İTİRAZ NEDENLERİ

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10/07/2012 tarihli kararı ile Dairemize gönderilen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.02.2012 gün ve 2007/244521 sayılı yazısı ile;

"Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan hükme yönelik tetkikte; 5271 sayılı CYY.nın 231/5. maddesi uyarınca mahkemece hükmolunan iki yıl veya daha az süreli hapis veya adli para cezasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için;

a)Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunması,

b)Mahkemece sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması,

c)Suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi gerekmektedir.

Sanığa ait dosya içinde yer alan ceza kararnamelerine dayalı adli sicil kayıtlarında geçen mahkumiyet ilamlarının silinme koşullarının oluşmaması nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yasal engel teşkil etmesi karşısında, esasa girilip inceleme yapılması,

Keza, Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.12.2011 tarih ve 2011/333 esas,2011/256 karar sayılı ilamında belirtildiği üzere,hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı yönünde bozma yapılması sırasında, dosyanın esasına girilerek başka bozma nedenleri bulunup bulunmadığının da araştırılması, zorunluluğu bulunması karşısında, karara itiraz edilmesi gerektiği düşünülmektedir.

./..

-2-

Yukarıda açıklanan nedenlerle Yüksek Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 14.12.2011 tarih ve 2009/25698 esas,2011/24163 sayılı ilamı ile verilen hükmün bozulması kararının kaldırılarak,dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay 4.Ceza Dairesine gönderilmesine karar verilmesi, itirazen arz ve talep olunur.” isteminde bulunulması üzerine dosya Dairemize gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü:

II- KARAR

İtiraz yazısında hükümde sair temyiz nedenlerinin incelenmediği ileri sürülmüş ise de, yerel mahkeme hükmünün bozulmasına ilişkin Dairemiz kararında hükmün sair yönlerinin incelenmediğinin yer almadığı, ayrıca Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 28/02/2012 gün ve 4/522-71 sayılı kararında da açıklandığı üzere, 1412 sayılı CMUK’da yer alan düzenlemelere göre ceza kararnamesi ile verilen mahkûmiyetlerin, genel yargılama kurallarından farklı ve kendine özgü istisnai bir yargılama yöntemi ile verilmiş olmaları, temyize tabi olmamaları nedeniyle tekerrüre esas alınmamaları, doğurduğu sakıncalar nedeniyle bu kuruma 5271 sayılı CMK’da yer verilmemesi,

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) tarafından bu yöntemin adil yargılama ilkesine aykırı olduğuna karar verilmesi gibi hususlar göz önüne alındığında, ceza kararnamesi ile verilen mahkûmiyetlerin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel oluşturmayacakları anlaşıldığından,

...